SPONSORS

Voor meer info klik door op de logo's!

© 2016 by FC Mere.

Sponsors met een eigen site kan je op doorklikken!

Voor meer info klik door op de logo's!

© 2016 by FC Mere.

Arnold's blog

15 Apr 2017

St. Denderleeuw - FC Mere: 5-1

Op deze “bim-bam(mens)-beierendag” had de slotmatch eigenlijk voor beide ploegen nog weinig om het lijf. Standaard kon misschien nog iets uitproberen vooraleer het de eindronde zou induiken. Maar, lukt het dit jaar niet dan staat voor hen, nu al, komend seizoen met de intussen gerealiseerde transfers, met “stip” aangeduid: het wordt dan wellicht van “moeten”.

 Voor ons stond er enkel nog wat sportief belang op het spel; met als belangrijkste ingrediënt het klassieke jaarlijkse afscheid van enkele spelers die hun geluk elders gaan beproeven. We wensen hen veel succes toe in de wetenschap dat, het gras elders niet altijd (financieel) groener is. Iedere club voert echter zijn beleid zoals het wil: principieel houden we echter aan onze visie en hieraan verbonden afspraken vast.” Niet verder springen dan het stokje lang is nietwaar….”

Wat te verwachten viel bleek geen loze voorspelling: Standaard domineerde de beginfase en kreeg aan de 18e minuut geen loepzuivere strafschop toegekend.


Hun aanvalsgolven bleven echter komen en het was “wachten” op hun eerste doelpunt: dit begon dan nog met een ongelukkig terugspelen van Gezim. In eerste instantie redde Joeri nog ,maar de rebound was meer dan verdiend raak.

En Mere ? Enkel één aanval over Jonathan en Bram die uit off-side (?) binnenduwde. Een fait-divers weliswaar want aan de 38e minuut kopte Standaard nog eens op onze linkerpaal. “L’histoire se répète” en 2 minuten later De Bondt met een kopbal net naast.

Het schaamrood stond ons niet op de wangen maar met mijn makker Patrick maakte we tijdens de rust een “vermoedelijk doemscenario” op.

Aanvankelijk leek het in de tweede helft toch wat beter te lopen: Gezim claimde een strafschop na 4 minuten..maar één minuut later draaide  hun nummer 8 perfect de bal voorbij Joeri: 2-0.

Toch boden we nog weerwerk: aan de 65e minuut verkwanselde Gezim een huizenhoge kans maar na wat geharrewar zou Bram toch de aansluiting netten: 2-1. Uitzicht op een draw kregen we echter nooit, en aan de 78e minuut werd het lot eigenlijk al definitief beslecht : afgeweerde bal en rebound  3-1 (al was er hier misschien wel een buitenspelgeurtje aan).

Onze trainer gaf dan nog wat speelminuten aan de jonge jongens die zich elders in 3e (?)/4e Provinciale willen gaan bevestigen of…” verdrinken” met de quasi zekerheid dat ze, volgens hun eigen dixit “daar altijd bij de vaste 15 zullen zijn”. We gaan dit  uiteraard met heel veel belangstelling volgen…

Oh ja, het nummer 8 en afscheidnemend nummer 7 breidden onder hun beidjes nog een vervolg in de laatste 5 minuten: met 5-1 als eindscore.

Uiteraard vandaag geen prettig eindeseizoen gegeven…maar zeker tijd voor reflectie en perspectief naar 3/9/017: start van de nieuwe competitie.

Arnold

13 Apr 2017

Sfeerbeeld van een geslaagde paasstage 2017

De kijkers van het vernieuwde weerbericht- format bij de VRT, hadden vorig weekend duidelijk ook een aantal FC Mere adepten, onder hun nieuwsgierigen.
Wat zouden Frank en Sabine ons in de maag spitten ?: Een droge week of…één bol van “afwisselend bewolkt met neerslag” ?
Gelukkig namen de paasklokken zelf het initiatief en namen het minder mooie perspectief mee, richting Rome. Daar waren we tenminste al van af.


Dinsdagmorgen begon dan ook onder een leuk gesternte: de klassieke opstart met ouders/grootouders die hun kroost kwamen toevertrouwen; Pieter, die zoals altijd aan zijn trainers met zachte, maar kordate hand het weekgebeuren nogmaals uit de doeken deed en Voorzitter Christophe die de esbattementen in het oog hield en zag dat de “onthaalhostesses” hun job feilloos invulden.

Het bezoek van FCB speler De Bock in de namiddag deed menig spelershartje wat op hol slaan. Zelfs het bataljon trainers onder ons met “purple rain” achtergrond keek ” lusteloos enthousiast” toe, in de overtuiging dat Play-Off 1 hen dit jaar toch de oppergaai zal schenken. Toch efkes eind Mei afwachten …want “Indianen”verhalen komen soms al eens ongelegen …

Woensdag kwamen onze eigen U15/U17 spelers mee een steuntje geven om de voetbalkermis in goede banen te leiden. De “trainershoofden” sneuvelden in de benedengoal, het circuit werd keurig afgewerkt…en het puntentotaal werd nauwlettend en accuraat verwerkt.

Hier en daar sloeg de vermoeidheid wel wat toe…maar het klassieke ballenbad of zwembad op donderdag deed iedereen reikhalzend uitkijken naar dit intermezzo. Zelfs de trainers vanaf de allerkleinsten (ik bedoel wel de spelertjes hé !!) “Copain”, Gunther over Tjebbe,Youri, Marc, Bert,Sander…enz. tot de” groteren” onder Koen/Jurgen spraken toen al van een prima stage en een fantastisch deugddoend gevoel. En, het moet gezegd, sommigen draaien reeds jaren mee en hebben dus duidelijk een referentiepunt met vorige edities.
Zag ik trouwens ook geen fijne, gelukzalige monkellach bij onze keeper trainer Dimi ?

Op de allerlaatste dag werd de kroon op het werk gezet met praktische testen die nauw aansloten bij de “oefenstof” van deze week.
Het uitreiken van de diploma’s en het voorziene aandenken gingen ten slotte, de clash tussen de ouders- trainers vooraf.
Over deze “strijd” wil ik  kort zijn: een opstoot van adrenaline is nog altijd geen waarborg om de iets oudere knoken terug het gevoel van “weleer” te geven. Gelukkig was er hier en daar een papa die dit inzag en er wat voortijdig de brui aan gaf. Echter niet zonder dat zoonlief hier de passende quote spontaan aan gaf “Awel, papa ik zie dat je maar met éne voet shot en tegen mij zegde gij altijd dat ik links en rechts moet gebruiken”. Een wijsheid zo hoog als de kerktoren van Mere (en ik schat deze op ongeveer 45 meter !!).

Geen afsluiten echter zonder de traditionele barbecue: bij een apero, lekker eten…en soms nog een Affligem werd de laatste loodjes “gelicht”, anekdotes voor de eeuwigheid opgeslagen… en al afspraakdata genoteerd voor volgend jaar.

Het ijzersterke programma in één mal gegoten, op basis van een tip- top voorbereiding, dagdagelijkse, perfecte organisatie en een  schare vrijwilligers staat garant voor een hopelijk verder verlengstuk.

Bedankt aan allen die hun steentje bijdroegen om onze jeugd een prachtige week te bezorgen; vol van fun maar ook met het subtiel inlassen van de basiswaarden waar we een gans jaar op hameren. Beter dan Pieter kan ik het niet verwoorden: “FC Mere blijft de leukste en tofste club van de streek “.

 

Arnold

08 Apr 2017

FC Mere – Wit/Zwart: 1-0

Dat we vandaag, bij de laatste thuismatch, zeker niet in de grabbelton aan superlatieven, zouden moeten grijpen, leek me de evidentie zelf.


Een te vroege zomerzon stimuleerde de amicale sfeer onder de “stoemp-eters” in onze kantine: de intussen klassieke uitzwaaier van het seizoen, waarbij supporters,sponsors en bestuur even de tijd nemen om even achteruit te blikken …maar, vooral, al het eerste lijntje ,richting nieuw seizoen, uitgooien.


Daar bovenop kwam dat ,de gezellige; beperkte deuntjes van het ingehuurde muziekje, het belang van de “stoempers-stofvreters” in Parijs-Roubaix ietwat naar het zijplan, dreef. Iedereen had  er immers duidelijk een “Boon(en)” voor over om het thuisseizoen met een zege af te ronden. Al was het maar, om de nare ervaring van vorig jaar, tegen dezelfde opponent,weg te spoelen.


Mere begon dan ook vrij dominant :

-3e minuut: teruglegger Bammens en Kevin met een schot over.
-10e minuut: Tim Lemmens naar binnen en schot over.
-11e minuut: balletje door Kevin over de verdediging  gedeponeerd : Tim en Kristof wisten onderling niet direct wie zou afwerken…Tim strandde op de keeper.


Toch werden we even opgeschrikt: aan de 28e minuut : Willekens op Joeri af…gelukkig kon hij verder onheil voorkomen. Eén minuut later klommen we gelukkig op voorsprong: own kopbalgoal van het nummer 2.


Mere stoomde door: good old Marnick op een center van Jens nipt naast. Aan de 34e minuut  wandelde Baudewijn echter door onze, in slaapmodus staande “defensie” ; hij  mikte echter  over. Net voor de rust forceerde Gezim nog een kansje: zijn schot(je) werd echter makkelijk door doelman Vlaeminck geklemd.


Eerste gevaar in de tweede helft kwam via de ingevallen Bram Droessaert: zijn voorzet werd echter net niet door Gezim verlengd. Een kwartier later zou Kristof dit “voorbeeld” volgen: slechte controle en kans verkeken.


Wit-Zwart bleef echter moedig strijden en kreeg (via de hulp van de scheids) aan minuut 70 een onrechtstreekse vrijschop binnen onze rechthoek: het ingestudeerde (?) nummertje leverde echter geen resultaat op.


Zowel Mere (Gezim aan de 80e minuut) als onze opponent kregen nog een huizenhoge kans…het resultaat bleef echter op het bord.


Spijtig genoeg werd de slotfase nog ontsierd door een spijtig ongeval in de allerlaatste minuut: als voetballiefhebber hoop ik van ganser harte dat de scheenbeenbreuk (?) van de Wit-Zwart speler “meevalt”…en we hem binnen de normale herstelperiode weer op het veld terugzien.


Slotsom: fijn om na de overwinning (?) buiten wat te kunnen keuvelen over pro en contra : vooral als je de positieve vibe van geëngageerde bestuurslui mag inschatten….al was de “Affligem” natuurlijk wel oorzaak van de soms te overduidelijke decibels.

Maar, zelfs in volle Paasperiode, blijft het gezegde overeind : “Wie zonder zonde is werpe de eerste steen…”. Vandaag , met de kasseiklassieker in het achterhoofd, zouden het echter wel een pak “cobble stones “ kunnen zijn…

 

Arnold

25 Mar 2017

BONANZA -FC MERE: 5-4

Eerste lentekriebels; groene vingers die beginnen te tintelen om in de tuin aan de slag te gaan; wat frivoler en kleurrijker outfit: allemaal voortekens van een nieuw seizoen.

 

Maar, ondanks deze hoopvolle en “bright-sight”voorbeschouwing, bleven de FC-Mere die-hards op post; ook in de slotfase van deze competitie en, ondanks de concurrentie van de voorjaarsklassieker Gent-Wevelgem.

 

Bij sommigen was het zelfs vrij hectisch om de steak, van ons weeral geslaagd eetfestijn, snel achter de kiezen te stoppen en vooral “het aperitieven” tot een minimum te beperken. Maar ja, in de vastentijd is dit een “opoffering” die wellicht een “aflaat” verdient. Al is mijn kennis hieromtrent, sedert mijn laatste catechismusles, meer dan onder een ferme laag stof geraakt.

 

” Prestige en eergevoel doordrukken tot de laatste match” schreven we in een voorgaand verslag. Wellicht hoopte trainer David, bij zijn “thuismatch”, dat zijn discipelen dezelfde opstoot van voorjaarsenergie op de mat zouden bevestigen…en dit ondanks het weeral sterk gehavend elftal.

Keurige start trouwens…maar aan minuut 4 stonden we al op achterstand: geblokkeerde bal op rechts,voorzet en in één tijd een lobje (of was dit een scheenbeen balletje) waar Joeri enkel het nakijken bij had. Mere wakker en klaar om de kansen aan mekaar te rijgen (zelden gezien in de laatste 2 maanden).

Even een bloemlezing:

-minuut 8: dubbele één-twee Gezin/ Jonathan: kans strandt op de doelman

-minuut 15: Bram door op rechts: center achteruit naar Gezim: schot puik gepakt door de thuisgoalie.

Wat niemand verwachtte: één minuut later : corner van op rechts: Mere met zijn lijndefensie…maar bal naar rand van de grote backlijn, en prachtschot: 2-0!.

-Minuut 20: vrijschop Maas en kopbal Kim naast.

-Minuut 22: doorzetten van Gezim en Bram met een frommelgoal: 2-1.

 

-Minnut 23: Kevin zondert Bram af: keeper voorbij …maar bal van de lijn gehaald.

-Minuut 24: samenspel Kevin/Jo: bal in de draai: keeper redt.

-Minuut 30: Kans voor Bram : naast .

-Consternatie aan de 33e minuut: onze doelman Joeri mist zijn trap naar Kenneth: in de voeten van nr.13: en 3-1.

 

Met mijn gabber Patrick (alias Pikken) maakte ik met de rust even de balans op: 4 loepzuivere kansen …Bonanza: 4 schoten op doel en 3x raak: van efficiëntie gesproken … vooral als je hun bal op de lat aan de 41e minuut hier nog bijtelt.

 

Dit kon uiteraard, met deze instelling, in de tweede helft nog rechtgetrokken worden. Kevin stuurde perfect Jonathan de ruimte in en aan de 55e minuut was de aansluiting er. Mere bleef de best voetballende ploeg en zou 10 minuten later de 3-3 via Jonathan, alla Lukaku, op het bord zetten. 20 minuten voor tijd klom Bonanza echter weer op voorsprong: weeral aarzeling bij ons achteraan: en 4-3.

Mere bleef echter beuken en na lichte strafschop op Bram maakte Jo zijn hattrick vol: 4-4. 5 minuten later verdiende we een “echte” penalty na fout op Marnick( de scheids. legde de bal echter net buiten de rechthoek).

Iedereen leek tevreden met de draw..maar een weggegeven corner in de eerste minuut van de verlenging, werd in eerste instantie nog door Sander weggewerkt. De daaropvolgende tweede corner , was echter wel raak: 5-4.

Een totaal vrijstaande nr.13 kon moeiteloos inknikken.

 

Ik trap geen open deuren in met de vaststelling dat je met dit aantal gemaakte doelpunten normaal altijd moet oogsten. Onze verdediging was echter vandaag “zeeflekkend” en totaal onzeker. Vooral onze in/opstelling en afspraken op hoekschoppen (zie doelpunten 2 en 5 ) moet dringend bijgespijkerd te worden.

Onbegrijpelijk hoe we telkens paniekerig gepakt worden op deze fases.

 

Arnold

18 Mar 2017

VK Nederhasselt - FC Mere: 6 - 0

Onze opponent van vandaag mikt duidelijk op de 2e plaats: na hun overwinning op Hofstade komt dan ook de eindmeet (lees: eindronde) steeds duidelijker in zicht. Trouwens, las ik niet in de krant dat ze intussen, met het oog op 2e Provinciale,  hun kern stevig aan het uitbouwen zijn (gedeeltelijk met dank aan het “ter ziele gaan” van hun buur Lebeke).
Voor ons moet niets meer…maar vrij uit spelen betekent natuurlijk niet zomaar het hoofd buigen en deemoedig de wedstrijd ondergaan.

 Het eergevoel en prestige blijven een stimulans die we tot het einde zullen doortrekken…en zo de kaap van de 40 punten(of meer) willen ronden. Of, zoals St. Jozef ,op zijn verjaardag vandaag, zou zeggen: “verder aan de weg naar de toekomst “timmeren”.

Al deze voorbeschouwingen leken echter als snel “wishful thinking”. Nederhasselt kreeg nogal wat onnodige hulp van het scheidsrechterlijk trio en plaatste ons tijdens de eerste 20 minuten al, na heel betwistbare doelpunten (zeker het eerste duidelijk buitenspel…en het tweede evenzo na de laterale pass van nr.11) in een verloren positie. Toch bleven we met dit “gehavend” elftal en tegen de wind in zeker weerwerk bieden: Everick aan de 10 e minuut en Bram aan de 18e minuut kregen elk een kans(je) dat niet verzilverd werd.

 Bij de fijne versnapering bij de rust…voorspelden (maar vooral hoopten)  enkele Meerse “notabelen” , dat, met de wind mee, een  tegenreactie te verwachten viel.

Zij doolden echter :  na een knappe combinatie zette Nederhasselt de 3-0 op het bord aan minuut 55. Alle organisatie viel weg en …”the walk in the park” lag open. Na de 4 -0 vond de scheids het zelfs nodig nog wat meer zout in de wonde te strooien met een penalty waarbij hij zelf zijn eigen beslissing in twijfel scheen te trekken (zijn taalgebruik zullen we maar even “klasseren”)

Onze jongens waren echter in de tweede helft aanvallend nergens: ik noteerde enkel een kopbal van Jens en van Davy “over de doelmond”. Nederhasselt bleef
op zijn élan doorgaan en tot overmaat kreeg Jens in de allerlaatste minuut nog een tweede gele kaart “aangesmeerd”: nummer 12 bal te ver van de voet; poging tot recuperatie “over de bal”; Jens die mee het duel aangaat en…rood geserveerd krijgt. Begrijpe wie begrijpe kan !!

Na een dergelijke nederlaag wil ik zeker mijn woordgebruik wikken en wegen…maar deze scheidsrechter is zeker geen “schot in de Roos” om dit niveau ooit te ontgroeien. En dan wil ik het nog niet over de”vlaggenmannen” hebben die er zelfs niet in slagen om de lijn correct te bewaken. Maar ja, dit zal wellicht aan mijn iets oudere chagrijnige visie liggen…

 

Dit neemt niet weg dat we diep in eigen boezem moeten kijken en een ernstige reactie van onze spelers, verwachten.

Misschien is, in deze slotfase van de competitie, de tijd rijp om eens te checken of er aan de rand van de vijver  voldoende” kuit” (kwaliteit) te vinden is, om de kern, naar volgend seizoen toe, aan te vullen. “Doorstroming” blijft immers één van de pijlers van onze werking en toekomstvisie. Al moet dit natuurlijk gepaard gaan met de wil, houding en “down-to-earth” mentaliteit om deze sprong te  willen overbruggen.

 

Arnold

11 Mar 2017

FC MERE-ELENE/GROTENBERGE B: 2-1

Tijd om de thuisreputatie nog wat op te krikken en vooral de smadelijke 5-2 nederlaag uit de heenmatch uit te wissen. Als eerste kennismaking ,in de competitie, met een kunstgrasveld kon dit toen wel tellen. Hun “karma” (handelingssnelheid) lag duidelijk veel hoger…en de uitsluiting van Joeri nog in de eerste helft deed de rest; al was er zeker geen “oorzakelijk verband” met zijn vervanger Kevin.

Onze tegenstander van vandaag was, op basis van de huidige rangschikking, momenteel onze evenknie of nog beter ons spiegelbeeld: net evenveel punten, zeges, draws en verliesmatchen.

 

Al weten we dat hun opstelling nogal afhankelijk kan zijn van het opvissen van spelers uit hun A-kern (momenteel leider in de 3e periode 1e Prov.) en de resultaten bijgevolg wat ups en downs vertonen.

Toch begonnen we niet onaardig: Vrijschop aan minuut 10 van Kevin en Kim met een kopbal ,over. Aan het kwartier zette Christof zich op rechts door : zijn inzenden werd zowel door Gezim als Jo gemist.

Elene bleef echter op de loer: aan de 25e minuut: duidelijk off-side maar …doorspelen (zonder lijnrechters een moeilijke opdracht): gekaderde inswinger van nr.11 en 7 met de afwerking…maar, Joeri verijdelde met een schitterende reflex de aansluitingstreffer. Aan het halfuur afstandsschot maar Joeri stond weer pal .

In het slot van de eerste helft, afgewerkt in lente-modus, staken we nog tweemaal de neus aan het venster: eerst Kevin met een vluchtschot dat afgeblokt werd en, 2 minuten later, Jo met een afstandsschot dat via Gezim buiten ging.

Toen iedereen al aan de koffie dacht knutselde Elene echter een mooie combinatie in mekaar: te weinig druk bij ons naar de bal toe en…uitgeteld, via een doelpunt van nr.10 : 0-1.

 

We kwamen echter met veel gezonde motivatie uit de kleedkamer. Jonathan “oordeelde” dat zijn momentum (lees 5 klasrijke minuten) er aan kwam: eerst fijne doorstoot tussen 2 verdedigers; gepakt en terechte penalty: Kevin voor 1-1. 2 minuten later identieke fase: weer “gepakt” maar ditmaal vond de scheids. wellicht dat een strafschop zo snel op de eerste, niet kon .

 

Mere was niet van slag en aan minuut 56 vond Kevin Everick in een één-twee op onze speelhelft. Even klaar kijken en bal gedropt achter de defensie in de loop van Bram die ,keurig ,de 2-1 op het bord zette.

Elene hervond echter zijn tweede adem en zou ons de laatste 20 minuten onder steriele druk zetten. Onze illustere vroegere Jeugdvoorzitter Willy zag dit met “lede” ogen aan en murmelde in zijn eigen stijl: “G…., ’t zal toch niet waar zijn, ze trekken hun teveel terug…”. Alleen…we werden er toe gedwongen !!

In de verlenging hing de gelijkmaker zelfs meer dan in de lucht: verkeerde interceptie van Joeri ,voorzet en …bal onderkant lat….

Met deze overwinning vestigen we ons in de veilige middenmoot. Volgende week snijden we het laatste kwart van de taart aan: nog 3 maal uit en één thuismatch. Al is dit in, deze fase van de competitie, noch een voor -of nadeel.

Inzet en gezonde kamp- en teamgeest zullen het uiteindelijke resultaat bepalen.

 

Arnold

04 Mar 2017

SK EREMBODEGEM-FC MERE: 1-0

Dit “uitje” was zeker geen geschenk : Erembodegem had immers, na Nieuwjaar, duidelijk het juiste ritme gevonden: 10 matchen ongeslagen en uitzicht op een definitieve plaats in de eindronde. Komt daarbij dat we de laatste 2 seizoenen daar, in de tweede helft, telkens” overpowered “werden en met blanco punten op het rekwest, naar de Meerse catacomben teruggestuurd werden.

Dit is natuurlijk maar een statement op basis van statistische info; het matchresultaat zal dit al of niet bevestigen…of, als nattevingerwerk naar de prullenmand verwezen worden.

Dit zware “steppe”veld was natuurlijk in de kaart van Erembodegem dat met zijn fysieke en viriele aanpak de beginfase domineerde. In het eerste kwartier waren we al gewaarschuwd door 2 kort opeenvolgende corners en een reuzenhoge schietkans voor nummer 12, na een puike tussenkomst van Joeri.

Ons combinatiespel vlotte niet zoals we hoopten: maar aan minuut 15; slimme doorsteekpas van Christof naar Jens; recht op de keeper af; wat teveel uitgeweken en …kans weg.

Onze beide flanken deden echter hun werk meer dan voortreffelijk: zowel youngster Jeremy als Jens zetten de nogal stugge verdediging,snel onder druk en poogden de toevoer naar Kris Van Lippevelde in de kiem te smoren.

 

Erembodegem kreeg echter aan het halfuur weer een prima kans: nr.11 miste echter compleet de richting. Jonathan sloeg terug met een puik schot dat Malfait met enige moeite pareerde.

Onze doelman bleef zich echter verder onderscheiden en aan de 40e minuut moest hij met lijf en leden nogmaals de meubelen redden.

Net als we dachten dat we in de tweede helft het evenwicht herstelden, speelde Bart op de modderige middenstrook tekort op Joeri: De Vriendt was er echter als de kippen bij om in de rebound de verdiende 1-0 te netten.

David bracht Kevin in voor de moegestreden Jeremy. Iets later werd ook Davy De Brouwer (terug na zijn achillespeesletsel) in de strijd gegooid om vanuit een 3-mans defensie meer stoot- en strijdkracht op het middenveld te krijgen.

 

 

Dit resulteerde nog in een huizenhoge kans aan de 84e minuut voor Gezim: spijtig mikte hij, aan de 2e paal, onbesuisd over: dé kans om vooralsnog een draw uit de brand te slepen.

Al met al verdiende overwinning voor Erembodegem in een fysiek veeleisende, maar faire match. De verbroedering tussen beide supporterclans kon worden verder gezet…hoe dit uiteindelijk afliep zal ik wel te weten komen…als de tam-tam zijn werk gedaan heeft.

 

Arnold

18 Feb 2017

FC MERE-FC KERKSKEN: 6-1

Ik diepte even het verslag op van de match in oktober op Kerksken, en filterde hier 2 dingen uit: één: de furieuze en viriele start van onze buren…en,twee,dat de overwinningstreffer pas in de 91 e minuut viel.

 

Tijd voor ons dus, om in dit burentreffen, de overwinning naar ons toe te trekken en zodoende het seizoen toch wat meer kleur (lees: punten) mee te geven. Of, om het met de woorden van de schoenmaker te zeggen: even de mocassins inruilen voor de werkbottines.

 

En of onze jongens deze boodschap meenamen: Jens zou reeds aan de eerste minuut zijn flank “afdweilen”; vooralsnog zonder succes. Aan de 8 e minuut kreeg hij op aangeven van Christoph echter een mooie schietkans: bal in de loop en staalhard in het dak van het doel: 1-0.

 

Vanuit mijn linkerooghoek zag ik dat we de match in handen hadden maar…de kansen lieten liggen: minuut 12: lob van Christoph op de paal en Jens in de handen van de doelman. Op slag van rust kreeg Gezim de beste kans: alleen voor de doelman ; hij viseerde echter de linkerstaander.

 

Na de rust hoopten we dat onze jongens deze gedrevenheid verder zouden zetten en, vooral,… in doelpunten omzetten. Maar, zoals zo vaak, kregen we het deksel op de neus: wegkoppen van Bart..en de eeuwige Van Mol via de paal met de 1-1.

 

Mere was echter niet van slag en 10 minuten later zou Jo van op de stip (na hands) de 2-1 tegen de touwen jagen. 2 minuten verder kreeg Kerksken echter een nieuwe nekslag en gingen de kopjes naar beneden: diepe bal van Kim en Christoph Bammens, gecontroleerd, met de 3-1.

 

Kerksken toonde te weinig weerbaarheid en zou in de slotfase nog op een serieuze opdoffer lopen: Jens aan minuut 88 nog eens via de flank; puike actie naar binnen en Bammens met de 4-1.

 

Dit verhaal was echter nog niet ten einde: de ingevallen Bram naar Gezim: mooie individuele actie en 5-1….en, om het verhaal af te ronden: in de 92 e minuut “good-old Mathusalem” Marnic de lijn af (hoe blijft hij dit opbrengen ?!): center ; terugkopbal Jonathan en Bram die de 6-1 binnen “buffelde” (al is dit in de euforie van de overwinning enigszins overdreven !).

 

Volgende week even het carnavalweekend doorkomen …en daarna ‘stoetsgewijs” naar het zwarte beest Erembodegem. Hopelijk liggen daartegen de zotskap en de bijhorende prullaria alweer in de kast !!.

 

Arnold

04 Feb 2017

FC MERE –W.IDEGEM: 3-2

Vandaag was er geen alternatief. Tegen de hekkensluiter moesten we de “weerbare” match van vorig week gewoon doortrekken. Ook, al leerden mijn ouders me om steeds met 2 woorden te spreken: hierbij verwijs ik graag naar de ongelooflijke blunder van 28/2/2016 waar we ,thuis ,tegen competitiesluiter Okegem een desastreuze 0-1 incasseerden.

 

Ditmaal zou het echter niet zo ver komen. Vanaf de aanvang timmerden we met overleg aan de opbouw: na vrijschop aan de 12 e minuut dropte Jonahthan de bal in de loop van Loyken: 1-0. Gezim bediende aan de 18 e minuut Bammens maar zijn schot werd afgeblokt. Even nadien consternatie: kapbeweging van op links en Bauwens met een fraaie aansluitingstreffer.

 

Mere was echter niet van slag en aan de 22 e minuut werd een vrijschop van Kevin afgeweerd: Jo naar Gezim en 2-1. Aan het halfuur was het echter meer dan opschrikken: Bart werd “gepoort” en de knal en rebound werd door Kevin met heel veel kunde geweerd.

 

Rond minuut 40 werd Christophe gepakt: penalty en Kevin die de klus klaarde: 3-1.

 

Geruststellende voorsprong die enkel maar “geconsolideerd” moest worden in de 2 e helft. En of dit gebeurde: pas aan de 72 e minuut werd ik door mijn buur wakker geschut: een eerste, en alleenstaand “wapenfeit”: pass van Jo naar Bammens en een voetveeg van Andy, onze ex-doelman. Vijf minuten voor tijd zou Idegem zelfs met een mooie afstandstreffer dichterbij sluipen.

 

ik vroeg me trouwens af welke quotes ik in dit armzalig verslag nog zou kunnen opdiepen om wat meer schwung in de leesbaarheid, te brengen. Misschien dit: één van de bestuursleden opperde dat we “aan veteranentempo” deze tweede helft afgewerkt hadden !!

 

Even dit nog meegeven, getild uit de bron van een fervent statisticus: zowel vorig jaar als het jaar voordien hadden we na speeldag 22: 30 punten. Nu staan we op 32 punten. Aan elke lezer om hier zijn persoonlijke interpretatie aan toe te voegen en het “slotoffensief “ in te calculeren.

 

Tijd nadien voor een” tournée minerale” en… uitkijkend naar de lekkere mattentaarten in de Oudenberg stad volgende week. Of deze zoet of rans zullen smaken is compleet afhankelijk van het resultaat tegen de gabbers van coach Luc Cardon.

 

Arnold

28 Jan 2017

SK ZANDBERGEN-FC MERE: 2-3

Weten jullie dat een echte die- hard een gezonde mix vormt tussen jeugdsentiment en ouderdomseuforie ?. Welnu,vanuit deze optiek trok ik, met de nodige dosis “local brains” met een beperkte “delegatie” richting Denderboorden.

 

Zelfs voor ondergetekende was dit vrij onbekend terrein: ik geloof dat we hier een 4-tal jaren terug wel de openingsmatch in 4 e Provinciale speelden, maar verder geen enkel aanknopingspunt.

 

Hoofdzaak was echter dat we na 3 opeenvolgende draws op een overwinning mikten. Toch enig voorbehoud, als we er de thuismatch van begin oktober bijnemen: na 18 minuten 0-2 achter…en nog in de eerste helft rood voor Marnick.

 

Een “walk-over” zou het dus zeker niet worden. Op een moeilijk bespeelbaar “veld” bleek al onmiddellijk dat we met onze vernieuwde offensieve opstelling veel te weinig duelkracht in huis hadden. Toch hadden we via Jens in de beginfase al wat gevaar in petto: schot aan de 7 e minuut over; één minuut later lepe pass van Kevin naar Jens : schot en corner. De corner van Kevin werd door Kim maar nipt over gekopt.

 

Zandbergen kroop massaal achter de bal en poogde met fysieke inzet af en toe tegen te prikken. Dit lukte aan de 22 e minuut maximaal: doorzetten van op links en een fraaie krul in het zijnetje: 1-0. Consternatie en frustratie bij de schaarse supporters…maar ook op het veld waar de scheidsrechter, zijn reputatie indachtig, kwistig geel …en op slag van rust zelfs dubbel geel voor Kasper boven toverde. Ik noteerde 7 gele en één rode kaart aan de rust…en dit in een faire match…”men vertelle het maar voort…” richting…

 

Na tien minuten in de tweede helft werd het “leed” nog wat dieper ingebed : scrimmage bij een center en Dimitri die de bal zo maar inleverde bij het nummer 10: 2-0.

 

Ik ging even wat lucht opsnuiven langs de Dender om de opgekropte frustratie te verwerken. Trainer David toverde echter een onverwachte oplossing uit de hoed: Bram Droessaert in punt en…bij zijn eerste baltoets: 2-1.

 

Mere hervond zijn zelfvertrouwen en belegerde de Zandbergen goalie. Korte corner en weer Bram met de kopbal die ,miraculeus, door de doelman werd over getipt.

 

Aan minuut 65 kregen we, na fout op Bram, net buiten de rechthoek een vrije trap: klusje voor Kevin die de gelijkmaker nette:2-2.

 

Dit scheen ons nog meer te stimuleren en inspireren: aan de 75 e minuut: dubbelpass op rechts Bram/ Kevin. Klaar kijkend naar de ingevallen Jonathan en met een mooie krul: 2-3. Wie een dergelijk scenario had durven uitschrijven moet ik in de armen sluiten…mijn geloof was echte al lang verdwenen.

 

3 minuten later moesten we eigenlijk de voorsprong verder uitdiepen: Kevin naar Jonathan …maar de 2-4 werd door de scheidsrechter “afgeserveerd.” als buitenspel. Vanuit mijn standpunt (en ik stond op de lijn) duidelijk niet correct.

 

Meer consternatie echter als Bram op 5 minuten van het einde echt uit de match werd gekegeld: geen geel (of rood) maar “leuk wat verder shotten” vond een meer dan “ongelukkig” lei(ij)dende scheidsrechter. Mijn gezegende leeftijd laat toe om nogal wat randbemerkingen te maken.Enkel volgende vraag: waarom de mogelijkheid niet scheppen om beide clubs punten te laten geven bij hun respectievelijke beoordeling (wellicht soms veroordeling) van de wedstrijdleiding….

 

Zelfs met 9 gingen we echter resoluut de tegenaanval prima spelen: Jo binnen de rechthoek aan minuut 88 ; pass opzij naar Gezim maar die miste,onbegrijpelijk, de inlegger.

 

Positieve conclusie echter: ook met 10 rechtten we de rug. Volgende week moet, tegen Idegem hieraan zeker een verlengstuk gebreid worden….en dan zien we in de laatste rechte lijn wel waar het schip strand. Hopelijk op de limiet tussen de linker-en rechterkolom.

 

Arnold

1 / 4

Please reload